Krzycz, Proroku! – Refleksja jaką pozostawia Adwent.

Krótka, wspaniała  refleksja, jaką pozostawia nam Awent ...

Wyjęta z Power Point (PPS) –    site Sióstr Benedyktynek z Montesserrat (Hiszpania):

http://www.benedictinescat.com/montserrat/imatges/Dom2advA13port.pps

(Tłumaczone z j. portugalskiego)

 WCejnog

Krzycz, Proroku

 

Dostałeś przeznaczenie od innego silniejszego słowa:

twoją misją jest być prorokiem,  słowem Boga żywego.

Pójdziesz niosąc światło w zupełnym oddaniu,

bo twój głos jest głosem Boga i głos  Boga nie śpi.

 

IDŹ POPRZEZ ŚWIAT, KRZYCZ  LUDZIOM

ŻE MIŁOŚĆ BOGA NIE MA KOŃCA,

ANI  GŁOS BOGA NIE ZANIKA.

 

Idź swoim szlakiem, proroku, po gorącym piachu,

i nadal rzucaj ziarna na świecie

a pokażą się owoce.

Nie bój się kiedy nasza wiara zastyga przed twoim głosem

bo uciekamy przed  bólem a głos Boga nas boli.

 

IDŹ POPRZEZ ŚWIAT, KRZYCZ  LUDZIOM

ŻE MIŁOŚĆ BOGA NIE MA KOŃCA,

ANI  GŁOS BOGA NIE ZANIKA.

Kontynuuj śpiewając, proroku, pieśni życia czy śmierci,

nadal głoś ludziom

że Królestwo Boże już nadchodzi.

Nie odbiorą ci głosu i nie musisz bać  się nikogo,

bo twój głos pochodzi od Boga i głos Boga nie ginie.

 

Emilio Vicente Matéu