Odchodzi stary rok, nadchodzi nowy... czas ucieka!

Kiedy pokaz sztucznych ogni ekstazuje ...

Kiedy symboliczne chwile są jakby najważniejsze w życiu...

Kiedy szał radości i wzajemne życzenie sobie pomyślności na “jutro”  wypełnia serca i wszystkie środki komunikacji...

Przypominam sobie słowa poezji, tak dla zadumy:

WCejnog

“Ja wiem"

Ja wiem, że w wiecznym kole przemian
zapadnie wszystko jakby w morze,
że minie czas i minie ziemia,
i to, com kochał i com tworzył.

Próżno bym, pełen wielkich tęsknot,
jak ślad na piasku wieczność tropił,
bo ludzki trud i ludzkie piękno
jest jak na wiatr rzucony popiół.

Więc dobrze okruch szczęścia dostać,
umiejąc fałsz od prawdy dzielić.
I życie szczere mieć i proste
jak uścisk dłoni przyjaciela.

(Tadeusz Borowski)